Amir Temur (to‘liq ismi: Amir Temur ibn Amir Tarag‘ay) 1336-yil 9-aprelda Kesh shahrida (hozirgi Shahrisabz, O‘zbekiston) tug‘ilgan. U barlos qabilasiga mansub bo‘lib, bu qabila turkiy-mo‘g‘ul kelib chiqishiga ega edi. Otasi Amir Tarag‘ay nufuzli amir, onasi esa Takinaxonim bo‘lgan. Yoshligidan jasur, dono va qat’iyatli bo‘lgan Temur o‘zining qabila va mahalliy hududlar bilan aloqalarini mustahkamlash bilan siyosiy faoliyatini boshladi. Davlat boshqaruvi: 1369-yilda Temur hukmronligini boshladi va Movarounnahrni birlashtirdi. U keyinchalik Kavkaz, Eron, Hindiston, Suriya va Markaziy Osiyo hududlariga yurishlar uyushtirib, katta imperiya barpo etdi. Temur davlatni markazlashgan boshqaruv va kuchli harbiy tizim asosida boshqardi. U adolatni ta’minladi, iqtisodiyotni rivojlantirdi, savdo yo‘llarini himoya qildi va xalq farovonligini oshirishga e’tibor qaratdi. Madaniyat va ilm-fan sohalariga katta ahamiyat berdi, me’moriy obidalar, masjidlar va saroylar qurdirgan. Amir Temur strategik fikrlash, qat’iyat va jasorat bilan tanilgan. U o‘z yurishlarida nafaqat harbiy g‘alabalar, balki siyosiy ittifoqlarni ham mustahkamladi. 1405-yil 18-fevralda vafot etgan Amir Temur Shahrisabzda dafn qilingan. U tarixda buyuk sarkarda, dono davlat arbobi va adolatli hukmdor sifatida abadiy qolgan.
Bosh sahifa